نبض خاطرم

نمونه سوالات تیزهوشان از یک معلم...!!!!

nabzekhateram — Fri, 13 Nov 2009 18:09:18 GMT

جهت دريافت تصوير در اندازه ي حقيقي روي تصوير کليک کنيد.

در فتنه ي روزگار گر تنهاييم

در کشمکش تمام طوفان هاييم

پاييز به جانمان نشسته است ولي

ديده به ره " بهار انسانها " ييم

نمونه سوالات ازمون تیزهوشان

لطفا به سوالات تشريحي زير پاسخ دهيد.

1. مادر سارا خياطي مي‌کرد. او روزي 3 پيراهن مي‌دوخت و براي هر پيراهن 8 دکمه به کار مي‌برد

و به مغازه‌دار داخل پاساژ مي‌فروخت. از وقتي که پدر سارا مرده، مادرش نمي‌تواند پارچه بخرد

و پيراهن بدوزد. براي همين هم قرار است آخر اين ماه صاحبخانه آنها را به همراه اسباب

و اثاثيه‌اشان به گردش بفرستد. سارا گردش را خيلي دوست دارد. حالا حساب کنيد مادر سارا

با تنها 32 دکمه‌ چه خاکي و به چه ميزان بايد روي سر خودش بريزد؟ (2نمره)

2. پدر امين شغل آزاد داشت. او مدتي است که سرطان گرفته است و ديگر نمي‌تواند کار کند.

پدر امين نياز به شيمي‌درماني دارد. نمره‌ي شيمي امين در سه سال دبيرستان 20 بوده است.

از اول سال تحصيلي، امين هر روز از خروس‌خوان تا بوق سگ به نانواييِ کنار

پيش‌دانشگاهي ابوريحان مي‌رود.

الف) اگر امين روزي 7000 هزار تومان مزد بگيرد و مادرش 4000 تومان آن را پس انداز کند،

حساب کنيد، امين و مادرش بعد از چند روز مي‌توانند 15000000تومان هزينه‌ي درمان پدر

را تهيه کنند؟ (1)

ب) امين قبلا 65 کيلو وزن داشت ولي الان 57 کيلو وزن دارد چند کيلو وزن کم کرده است

و چند کيلوي ديگر براي او باقيمانده است؟ (1نمره)

3. .................

می دونی چرا وقتی ادم بزرگ میشه با خودكار می نویسه؟؟؟

چون یاد بگیره كه هر اشتباهی پاك نمیشه!!!!

خوب است که این روزگار میگذرد...

با اینکه شب خسته بودم اما رفتیم و گلدان خریدیم اونم پر از گل

این روزها معنی محبت را بهتر میفهمم قشنگ تر از دروغگویی است

جدیدا یک شبکه توی ماهواره پیدا شده فارسی ۱ ..!از صبح تاشب سریال داره

شاید قلبم آرام بگیره!!!

nabzekhateram — Mon, 09 Nov 2009 18:40:18 GMT

سلام. قربونت برم آقا. خدا مي‌دونه چقدر دوستت دارم. خودت هم مي‌دوني. اگه قرار باشه

تو دنياي به اين بزرگي يه جا برم (با همه‌ي علاقه و ارادتي که به مکه و مدينه و کربلا و نجف و

صاحباشون دارم) ولي به خدا اونجا مشهد توهه. هر کي هر چي مي‌خواد بگه.

آقا به بعضي حرفام و کارام نگا نکن. مي‌دونم تاوانش رو بايد يه روزي بدم مگه خدا منو ببخشه،

به قلبم که نگاه مي‌کنم پر اسم "رضا"ست. تو "رضا" هستي ولي مطمئن نيستم که از من راضي

هستي بهتره بگم مطمئنم از من خيلي راضي نيستي روم سياه. ولي به يه چيز دلم قرصه. بگم؟

به اين که (با اين که قابل نيستم) منو دوست داري. اين جوري نيست!؟ حاضرم قسم بخورم.

مگه اين که دروغ باشه که مي‌گن دل به دل راه داره! اسمت که مي‌آد دلم مي‌لرزه.

کسي که از تو بخونه نمي‌تونم جلو اشکامو بگيرم. همون طور که الان نمي‌تونم بگيرم.

دست خودم که نيست!
                                 روبروت بي‌اختيار دوباره زانو بزنم
                                                    ميون گريه بگم غريب و دربدر منم

                                                         تو رو شاهد بگيرم که با خدا حرف بزني
                                                                     مي‌دونم که دست رد به سينه‌ام نمي‌زني

                                مي‌دونم شفاعتت بي‌منته زبونزده
                                                   به همين اميد دلم به مشهده تو اومده

                                                         دست خالي هيچ کسي از در خونَت نميره
                                                                             يا رضا رضا ميگم تا قلبم آروم بگيره

آقاجون. فدات بشم. ازت مي‌خوام يه بار ديگه دعوتم کني بيام... دم غروبي تو ايوون طلات

جلوي يکي از حجره‌ها بايستم، تکيه کنم به ديوار و کاشي‌هاي آبيش، از پشت اشک‌هام

زل بزنم به گنبدت تا اذون بگن. همینا..!!

تاوقتی کار میکنم سرم گرم است ولی همین که تو راه کلاس بعدی میرم

گذشته ها میاد جلوی چشمام و اینکه چقدر آدمهای اطرافم به سادگی من میخندیدن !

رضای خدا خیلی مهم است کاش دوست بداریم برای خدا و دشمن بداریم برای خدا!!

تازه فهمیدم بنزین آزاد با صرفه تر از بنزین کارتی است باور میکنید؟!!

دلم خیلی گرفته کاش امام رضا دستی به دلم بکشه

هرپلی درسی است برای زندگی..

nabzekhateram — Sun, 08 Nov 2009 03:19:18 GMT

هر پلي چيزي در گوشم زمزمه مي کند.

برخي پلها معلوم نيست که به کجا منتهي مي‌شوند، اما نوري در انتهاي

آن پل پيداست. ياد زندگي‌ام مي‌افتم!

نمي‌دانم که زندگي را چگونه و کجا به پايان خواهم برد؟اما نور اميد در برابر

ديدگاه و درون دلم جاري‌است.

نوري که مي‌دانم نسبتي با خدا دارد.

برخي پلها اين‌سويشان تاريکي است و آن‌سويشان نور. ياد کفشهايم مي‌افتم

که بايد بپوشم و راه بيافتم رو به آن وسعت بي‌واژه که همواره مرا مي‌خواند.

برخي پلها آرامند!براي درک عظمت هستي سکوت لازم است.

نداي هستي را در هياهوي زندگي‌ام گم نکنم.

برخي پلها غرق در رنگ هستند!يادم مي‌آيد که اي کاش من هم رنگ مي‌گرفتم.

هر چيزي با رنگ خودش زيباتر است و انسان با رنگ خدا!

برخي پلها، پاي در آب رودخانه دارند. يادم مي‌آيد براي آنچه در گذشته اتفاق

افتاده است فقط گريه نکنم، بلکه از آن گذر کنم.

پاهایم را بر اشکهايم بگذارم و بگذرم.

برخي پلها را مي‌بينم که غرق در نورند.به ذهنم مي‌آيد که مقصد همه چيز نيست،

گاهي راهي که مي‌رويم نيز مهم است.در راه فقط به رسيدن نيانديشيم،

از راه رفتن هم لذت ببريم.

چشم دوختن به رسيدن، ما را از لذت رفتن بازندارد.

بعضي پلهاي طولاني را که مي‌بينم، به ذهنم خطور مي‌کند که براي عبور

به سوي آينده‌اي بهتر بايد سال‌هادر راه بود، اما همين راه است که آدمي را

مي‌سازد.بعضي پلها محزون هستند.

درس مي‌گيرم که حزن جزئي از زندگي است. کدام زندگي است که سهمي

از حزن در آن نباشد.اما حزن خانه‌ي آدمي نيست.

حزن پلي است به سوي آينده‌اي شادتر.

برخي پلها چشم نوازند، اما جايي براي ايستادن و ماندن و تماشا کردن ندارند.

اين پلها مي‌گويند: ‌بگذاريد و بگذريد. چشم بياندازيد و دل مبازيد.

زندگي مانند يک پل، جاي ماندن نيست. محل رفتن و رفتن و رسيدن است.

ما براي ماندن خلق نشده‌ايم، براي . . .

بعضي پلها نه معروفند و نه مجلل، اما به درد بخورند.درسي که مي‌دهند اين است:

در گمنامي و سادگي هم مي‌توان کارآمد بود، براي به درد بخور بودن

نيازي به هاي و هوي نيست!

این سرفه هم دست از سرمان بر نمیدارد مخصوصا تو اوج درس دادن!

تا حالا شده فکر کنید ملعبه ی دست کسی بودید که گمان میکردید

با همه ی وجود دوستتان داشته؟

میخوام بهش فکر نکنم ولی صحنه های زندگی میاد جلوی چشمام خدا عاقبت

به خیرمان کند

هنوز حکم مان را نزدند نمیدونم دارند اون بالاها چکار میکنند

نمیدونم اگر شما روزی عمرو عاص را میدید چه میکردید؟من دوتاشو تو کلاسم دارم

من عشق را در تو...

nabzekhateram — Wed, 04 Nov 2009 19:11:18 GMT

و دوباره پائيز فصل خزان و صداي خش خش غرور زير پاي عابران ...

عابراني بي خبر از حال و روزگات چقدر دوست داشتني و رنگارنگ است

فصل هميشه زيباي من كه نويد زمستان را برايم مژده مي آورد ،‌

شايد هنوز باورت نيست كه پاييز آمده اما دقت كن صداي پائيز از بين

قدمهاي كودكان در كوچه و خيابان به گوش مي رسد ،‌باور نمي كني

پس قطره هاي باران را لمس كن و با تمام وجود استشمام كن

تا بوي پائيز را بشنوي ،‌ فقط كافيست كمي حساس تر باشيم

تا ردپاي پائيز را بر قلبمان بنگريم كه چه خزاني به پا كرده است ...

..........................................................................

دلم تنگ است و زار ميزنم بي دليل و گريه امانم نمي دهد

يكباره از خواب برخواسته ام .............!!!!!!!

خواب هاي آشفته مرا آزار مي دهند سيل اشك مرا ديوانه كرده است

،‌چقدر دلم مي خواهد اعتراف كنم چقدر دلم مي خواهد درد و دل كنم

و چقدر دلم مي خواهد مغرور نباشم و بگويم عاشق بودم ...

من عشق را در تو تورا در دل دل را در موقع تپیدن و تپیدن را به خاطر تو دوست دارم

من غم را در سکوت سکوت را در شب شب را در بستر و بستر را برای اندیشیدن به

خاطر تو دوست دارم من بهار را به خاطر شکوفه هایش و زندگی را به خاطر زیباییش

و زیباییش را به خاطر تو دوست دارم من دنیا را به خاطر خدایش خدایی که تورا خلق کرد

دوست دارم........

حرف هایش شنیدنی نبود و نمیدونم اعتماد کنم یا نه!سعدی میگه از ما نخورده باشی!

بالاخره ماشین را گرفتم

با اینکه فیلم محمد رسول الله را بارها دیدم اما بازم کارتونش را که برای بچه ها گذاشتم

نشستم نگاه کردم خوب درس تاریخ مان بود

الهی تا پاكم نكردی...خاكم مكن

التماس دعا

5 صفت مداد

nabzekhateram — Mon, 02 Nov 2009 19:07:18 GMT

پسرک از پدربزرگ پرسيد: پدربزرگ! درباره‌ي چه مي‌نويسي؟

پدربزرگ گفت: درباره‌ي تو پسرم. اما مهم‌تر از آن مدادي است که با آن مي‌نويسم. مي‌خواهم وقتي بزرگ شدي،

تو هم مثل اين مداد باشيم.پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چيز خاصي در آن نديد. گفت:

اين هم مثل همه مدادهايي است که من ديده‌ام.

پدربزرگ گفت: بستگي دارد چطوري به آن نگاه کني. در اين مداد پنج صفت است که اگر آنها را بدست بياوري،

براي تمام عمر در آرامش خواهي بود.

صفت اول: مي‌تواني کارهاي بزرگ کني اما هرگز نبايد فراموش کني که دستي وجود دارد که

هر حرکت تو را هدايت مي‌کند

اسم اين دست خداست. او تو را ياري مي‌دهد تا در بهترين مسير حرکت کني.

صفت دوم: بايد گاهي از آنچه مي‌نويسي دست بکشي و از مدادتراش استفاده کني. اين کار هرچند باعث مي‌شود

مداد کمي رنج بکشد اما آخر کار نوکش تيز مي‌شود و اثري هم که از خود باقي مي‌گذارد ظريفتر و باريکتر است.

پس بايد رنجهايي را تحمل کني، چرا که اين رنجها باعث مي‌شود انسان کاملي شوي

صفت سوم: مداد هميشه اجازه مي‌دهد براي پاک کردن يک اشتباه از پاک کن استفاده کنيم.

تصحيح يک اشتباه نه تنها کار بدي نيست بلکه براي اينکه خود را در مسير صحيح قرار دهي

لازم و ضروري است.

صفت چهارم: چوب يا شکل خارجي مداد مهم نيست بلکه ذغال داخل آن اهميت دارد.

پس هميشه مراقب باش درونت چه خبر است.

و سرانجام پنجمين صفت: مداد هميشه اثري از خود به جا مي‌گذارد پس هر کاري انجام دهي رنجي

از تو به جا مي‌ماند.

سعي کن نسبت به هر کاري که انجام مي‌دهي هوشيار باشي و بداني چه مي‌کني

این روزها برای بچه هام این حرفها را میزنم فکر میکنم خیلی بزرگ است نه؟

این روزها از دستش ناراحت میشم انگار انتظارات من زیاد است ولی....

امیدوارم فردا شب ماشین را تحویل بگیرم

وقتی اسمش هم میاد حالت بدی پیدا میکنم واگذارش به خدا

امروز تو صف نماز دیدم که چقدر بچه ها بی تفاوتند مثل اهل کوفه باید کاری کنم

بعضی دلها از جنس تفلون هستند

چیزی به خود نمی‌گیرند

و اگر هم گرفتند به راحتی میتوان پاكشان كرد...

چهار شمع

nabzekhateram — Fri, 30 Oct 2009 19:02:48 GMT

چهار شمع به آرامي مي سوختند، محيط آن قدر ساکت بود که مي شد صداي صحبت آنها را شنيد.اولين شمع گفت"

من صلح هستم، هيچ کس نمي تواند مرا هميشه روشن نگه دارد. فکر مي کنم که به زودي خاموش شوم"

هنوز حرف شمع صلح تمام نشده بود که شعله آن کم و بعد خاموش شد. “

شمع دوم گفت: “من ايمان هستم، واقعا انگار کسي به من نيازي ندارد براي همين من ديگر رغبتي ندارم

که بيشتر از اين روشن بمانم . “ حرف شمع ايمان که تمام شد ،نسيم ملايمي وزيدو آن را خاموش کرد.

وقتي نوبت به سومين شمع رسيد“ من عشق هستم توانايي آن را ندارم که روشن بمانم، چون مردم مرا به کناري

انداخته اند و اهميتم را نمي فهمند، آنها حتي فراموش کرده اند که به نزديکترين کسان خود محبت کنند و عشق بورزند. “

با اندوه کفت: پس شمع عشق هم بي درنگ خاموش شد .

کودکي وارد اتاق شد و ديد که سه شمع ديگر نمي سوزند. او گفت: « شما که مي خواستيد تا آخرين لحظه روشن بمانيد،

پس چرا ديگر نمي سوزيد؟»

چهارمين شمع گفت:” نگران نباشد، تا وقتي من روشن هستم، به کمک هم مي توانيم شمع هاي ديگر را روشن کنيم.

من اميد هستم. “

چشمان کودک درخشيد، شمع اميد را برداشت و بقيه شمع ها را روشن کرد.

بنابر اين شعله اميد هرگز نبايد خاموش شود. ما بايد هميشه اميد و ايمان و صلح و عشق را

در وجود خود حفظ کني

عید رضا گذشت ولی دلم کنار پنجره ی فولاد و روبروی ضریحش است

تصادفی شد ولی حتما حکمتی در کار است

دعاهای شما بهم میرسه ممنونم التماس دعا دارم

هفته ی سخت و پر کاری در پیش است

جایی که خدا میخواهد باشم

nabzekhateram — Mon, 26 Oct 2009 18:27:18 GMT

داستان مردي را که هرگز نمي‌شناختم شنيدم، حتماً‌ خدا مي‌خواست که اين

داستان را بشنوم. . . او رئيس امنيت يک شرکت در برج‌هاي دوقلو بود.

از حادثه برجها مي‌گفت و اينکه چگونه بعضي افراد شرکت جان سالم به در بردند.

دلايل زنده ماندن اين افراد دلايل کوچکي بيش نبود.

* مدير شرکت به خاطر پسرش ـ که آن روز مهد کودکش شروع شده بود ـ دير به محل کار مي‌آيد.

* شخص ديگري بخاطر اينکه آن روز نوبتش رسيده بود کيک سرکار بياورد زنده مي‌ماند.

* و جالب‌تر فردي که آن روز يک جفت کفش قرمز نو مي‌پوشد. او مسافت

زيادي را تا محل کار طي مي‌کند و بخاطر کفشهاي نو پاهايش تاول مي‌زند.

جلوي يک داروخانه مي‌ايستد تا چسب زخم بخرد و به همين خاطر زنده

مي‌ماند.

بنابراين حالا وقتي در ترافيک گير مي‌کنم،به آسانسور نمي‌رسم،

برمي‌گردم تا تلفن را جواب دهم . . . به چراغ قرمز برخورد میکنم

و همه چيزهاي کوچک و ناراحت‌ کننده‌ي ديگر

با خود فکر مي‌کنم اينجا دقيقاً همان‌جايي است که خدا مي‌خواهد من در اين

لحظه باشم.

مي‌خواهم هر چه را که مي‌نگرم، درست ببينم و هرچه را که

مي‌بينم در آن انديشه کنم

و از دستان خدا ـ که در کار است ـ غافل نمانم

باصدای ناقاره خونه ی امام رضا که بیدار بشی یعنی در خونه ی

خدا اتفاق الکی نمی افته

سلامتی شیرین ترین لحظه های زندگی هر کسی است

نمیدونم چه کسی این موقع سال میره اردو که میخوان مارا ببرند

دعاش کنید التماس دعا

تقدیم به همه ی اونایی که دلشان گرفته..!

nabzekhateram — Sat, 24 Oct 2009 18:58:18 GMT

چند سال پيش در يک روز گرم تابستان پسر کوچکي با عجله لباسهايش را درآورد و

خنده کنان داخل درياچه شيرجه رفت. مادرش از پنجره نگاهش مي کرد و از شادي

کودکش لذت مي برد.

مادر ناگهان تمساحي را ديد که به سوي فرزندش شنا مي کند. مادر وحشت زده به

سوي درياچه دويد و با فرياد پسرش را صدا زد. پسر سرش را برگرداند

ولي ديگر دير شده بود.تمساح با يک چرخش پاهاي کودک را گرفت و به زير آب

کشيد. مادر از راه رسيد و از روي اسکله بازوان پسرش را گرفت. تمساح پسر را با

قدرت مي کشيد ولي عشق مادر به کودکش آنقدر زياد بود که اجازه نمي داد پسر در

کام تمساح رها شود.کشاورزي که در حال عبور از آنجا بود صداي فرياد مادر را شنيد.

به طرف مادر دويد و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را فراري داد.

پسر را سريع به بيمارستان رساندند. . . دو ماه گذشت تا پسر بهبود پيدا کند.

پاهايش با آرواره‌‌هاي تمساح سوراخ سوراخ ‌شده بود و روي بازوهايش جاي زخم

ناخنهاي مادرش مانده بود.

خبرنگاري که با کودک مصاحبه مي کرد از او خواست تا جاي زخم هايش را به او

نشان دهد. پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتي زخمهايش را نشان داد.

سپس با غرور بازوهايش را نشان داد و گفت: اين زخمها را دوست دارم.اينها

خراشهاي عشق مادرم هستند.

گاهي مثل يک کودک قدرشناس، خراشهاي عشق خداوند را به خودت

نشان بده.خواهي ديد چقدر دوست داشتني هستي!

وقتی تنها شدی بدون که خدا همه رو بیرون کرده ،

تا خودت باشی و خودش . .

روزهای مریضی بدترین روزهاست! خدا سلامتی را از کسی نگیره

سعی میکنم که هر کاری از دستم بربیاد انجام بدم امید دارم خدا راضی باشه

لخته های خون را دیدن چیز قشنگی نیست !

امروز یکی از بچه ها اومد گفت :اجازه من سهمیه شیرم را نمیخوام ببرید بخورید تا خوب بشید

التماس دعا دارم

قیامت در قیامت!

nabzekhateram — Mon, 19 Oct 2009 19:18:18 GMT

وقتي همه جمع شدن آقا فرمودن : به نظر شما اميد بخش ترين آيه قرآن

کدوم آيه است؟آيا شما هم موافق هستين که آيه 53 سوره زمر همون جا

که خداي متعال مي فرمان :

يا عبادي الذين اسرفوا علي انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان

الله يغفرالذنوب جميعا (( اي کساني که اسراف و ظلم مي کنيد در حق

خودتان از رحمت خدا نااميد نباشيد که خدا همه گناهان را مي بخشد))).است؟

همه اصحاب اميرالمومنين (ع) يکباره گفتند : آري يا علي ..

همين آيه اميد بخش ترين آيه است .

اميرالمومنين سکوت کردند و بعد از لحظاتي فرمودند : درست است که

اين آيه مبارکه بسيار مژده دهنده و خجسته است اما به نظر ما اهل بيت (ع)

اين آيه اميد بخش ترين آيه قرآن نيست.

همه متعجب شدند که يا علي آيا آيه اي مژده بخش تر از اين آيه هم در قرآن

وجود دارد؟اميرالمومنين (ع) فرمودن : بله .به نظر ما اهل بيت مژده دهنده ترين

آيه اين ايه است که خداي متعال خطاب به پيامبر اکرم (ص) مي فرمايند:

و لسوف يعطيک ربک فترضي((اي رسول ، خدا وند بتودر قيامت

آنچنان عطا خواهد کرد که تو راضي گردي )) ....دوستان عزيزم:

با خودم فکر مي کردم پيغمبر روز قيامت چطوري راضي مي شن؟

به چه قيمتي و چه کيفيتي ؟يادم افتاد که خدا خودش در مورد ايشون فرمودن:

و ما ارسلناک الا رحمه للعالمين...که ما تو را مگر براي رحمت و محبت رسول

نگرندانديم....

شايد اون روز که ميگن اسمش قيامته ، رحمت و مهربوني پيغمبر خدا قيامتي

بکنه ...کاش ما هم قاطي اون جمع باشيم که .....

بالاخره سرما خوردم از بس که این بچه ها اومدن توی صورتم و حرف زدن

یک نفر از دیارمان داره میره تکه ایی از بهشت خوش به حال گل یخ

خدا راشکر خدا راشکر

یک بوسه و صد اعتراف..!

nabzekhateram — Sat, 17 Oct 2009 19:26:18 GMT

گفت: اولين بوسه را که بر ضريح حضرت معصومه (س) مي‌زنم به خودم مي‌گويم:

« با اين بوسه به صد چيز اعتراف کردي. به اين که خدايي هست. پيغمبري بوده. امامي بوده و هست.

مرگي و قيامتي هست. حساب و کتابي هست.توسل درست است. اهل بيت (ع) مظلوم بوده‌اند.

اينها مقربانند و حق و حقوقي گردن ما دارند و ...

خدا هم مي‌داند چطوري با ما تا کند. اولش ما را مي‌کشاند اينجا حاجت‌هايمان را بگيريم،

بعد اين همه اعتراف از ما مي‌گيرد. آن وقت فکر مي کنيم ما زرنگ هستيم. به خودمان مي‌گوييم:

مي‌رويم يک اظهار ارادتي و تواضعي و اشکي، تا هم، کنکور قبول شويم، هم مشکل ازدواجمان حل

بشود، هم کار و بارمان، راست و ريس، هم واممان درست و هم ترفيع و اضافه حقوق و مزايا بگيريم،

هم يک ماشين مدل بالا و ...

بعدشم کي به کيه؟ هر طوري که خودمان دوست داريم زندگي مي‌کنيم. تا باز جايي کم بياوريم

و بياييم حرم حضرت معصومه (س) و اشکي و آهي و...»

گفتم: « ما با خدا و حضرت معصومه (س) اين حرفها را نداريم. خودشان مي دانند،

دربست مخلصيم. يواش يواش هم آدم مي شويم. اگر خودش بخواهد و ما هم...»

شما چه مي گوييد؟...

تولد حضرت معصومه(س) و روز دختر بر همه ی دختران این دنیای مجازی مبارک

حالا میفهمم توی سریالها که میگفت با ستاره میره با ماه برمیگرده یعنی چه!!

خدا بخواد روزی بده همچین میده که آیه ی و من یتقل الله را لمس میکنی

راستی امروز برای خدا چه کردی؟

التماس دعا